VDRS
praktijkvader_volvo940estate

Volvo 940 estate (1997)

Sinds de geboorte van Roos in 2008 reden wij in een Nissan Almera Tino. Een beetje nietszeggende, niet zo dure, maar erg praktische kopie van de eveneens nietszeggende, iets duurdere en ook erg praktische Renault Scénic. De kinderen zaten comfortabel in hun maxi-cosi-rodi’s, voorin was ook alles prima, goede airco en met alles elektrisch, een extra 12 volt aansluiting, klaptafeltjes voor de kinderen en allerlei opbergbakjes was hij best compleet. En ook de bagageruimte voldeed voor een weekendje kamperen. Net. Grote nadeel was het onderhoud. Onze vorige Nissan (een 3-deurs Almera uit 1996) reed probleemloos van de ene beurt naar de andere, maar de Tino had veel meer en duurdere mankementen. Met als dieptepunt de APK van vorig jaar. De onderkant was aan het doorroesten en repareren zou uiteindelijke meer gaan kosten dan de auto nog waard was.

Grote gezinsauto, maar dan anders 

En wat doe je dan? Als een lease-auto geen optie is, de spaarrekening niet zo gevuld is als je zou willen en je toch graag een ruime auto wilt? Eentje met het liefst wat meer uitstraling dan die Almera Tino. Tijd voor een buiten-de-kaders-oplossing. Een vriend  van me had een half jaar eerder een 25 jaar oude Volvo 760 sedan gekocht. Ook hij had een beperkt budget, maar wilde heel graag meer ruimte dan in zijn Peugeot 106. En hij kende weer iemand die zich had gespecialiseerd tot een betrouwbare en betaalbare onderhoudsman van oude Volvo’s. En dat werkte. Hij liet een gastank in de erg luxe en sterke 760 bouwen en reed nu rond als een koning. Wat een mooie bak! En Volvo’s hebben de naam dat ze bij 200.000 km pas ingelopen zijn. Mijn Tino moest ik bij die kilometerstand opgeven.
 
Als hij het kon, kon ik het ook! In plaats van de Tino te laten repareren, zijn we datzelfde weekend nog op zoek gegaan naar een oude Volvo. Geen oldtimer, maar wel een oudje. Het werd een 940 station uit 1997, op LPG. Hij had 429.000 kilometer gereden, maar daar kon vast nog wel wat bij dacht ik zo. En inclusief de inruil van de Tino kostte hij me maar 800 euro. 800 euro? Er zijn gezinsauto’s waarin optie leeslampjes alleen al 800 euro kost!
 
Het comfort is meer dan voldoende. De achterbank is uiteraard ruim genoeg voor drie opgroeiende kinderen, voorin ook niets te klagen. Zeker niet met de standaard optie stoelverwarming. De airco werkt goed. De voorramen zijn elektrisch en er zit centrale deurvergrendeling op – alleen niet met afstandsbediening. Maar de grootste troef is natuurlijk de kofferruimte. Wat een bak! Alles past erin en als je de achterbank naar beneden klapt kun je er echt oneindig veel in meenemen. Wat zeg ik, je zou er zelfs in kunnen slapen.
 
Het rijden is ook prima. De auto is zwaar, maar heeft genoeg kracht om dat gewicht met achterwielaandrijving in beweging te zetten. Inhalen en invoegen op de snelweg gaat uitstekend. Hij mag tot 1800 kilo trekken, al verwacht ik niet dat ooit nodig te hebben. Wij zijn meer van de tent dan van de caravan.
 
praktijkvader_volvo940estate2
Maar eerlijk is eerlijk, je ziet wel dat hij niet meer nieuw is. De buitenkant zit nog strak in de lak, maar van binnen is de bekleding op sommige plekken wat versleten. Er zitten geen klaptafeltjes in voor de kinderen en ook is er weinig opberg- of aflegruimte. Daar hebben we zelf wat voor moeten knutselen. En we hebben het eerste jaar wat achterstallig onderhoud moeten wegwerken: banden, remblokken, uitlaat, schokbrekers, accu. Dus was hij toch wat duurder dan die 800 euro. Maar toen hij vorige maand voor de APK moest, was ik voor 200 euro klaar. En veel onderdelen zijn tweedehands of goedkoop te verkrijgen. Waar een nieuwe koplamp voor de Tino 350 euro kostte, kost een nieuwe voor de Volvo 100 euro. Dat scheelt.
 
De onderhoudsman zegt dat het nu een kwestie is van netjes onderhouden en dat hij dan nog een hele tijd mee kan. Daar vertrouw ik dan maar op. Inmiddels hebben we de auto een jaar en zijn we dik 15.000 km verder. Ik geniet nog iedere keer dat ik er in rijd. De ronk als hij start, het soepele zoeven door het verkeer, de robuuste non-nonsense uitstraling. En een glimlach op mijn gezicht: een grote auto, met weinig geld – het kan wel!
 
En de leukste bonus: ik vind mijn vrouw Wendy erg aantrekkelijk als zij met haar lengte van 1.65m zelfverzekerd met die grote auto aan komt rijden. Daar stap ik graag bij in!

Jeroen de Jong

Jeroen de Jong is toegewijde echtgenoot en trotse vader van drie kinderen: Thijn, Noek en Roos. Sinds de eerste zwangerschap van zijn vrouw Wendy, nu meer dan tien jaar geleden, is Jeroen op zoek gegaan naar wat het voor hem betekent om een goede vader te zijn.  Die zoektocht leidde langs verschillende inspirerende coaches, mannengroepen, gesprekken met andere vaders en vele waardevolle boeken, variërend van 'De terugkeer van de koning' van Ton van der Kroon tot 'Daantje de wereldkampioen' van Roald Dahl.

Jeroen werkt als coach en verhalenverteller en inspireert mannen om de beste vader uit zichzelf te halen. Vanuit de Praktijkvader organiseert hij vaderontmoetingen en individuele coaching. In zijn werk merkt Jeroen dat alle mannen een authentieke en betrouwbare vader willen zijn, maar dat ze lang niet altijd weten hoe ze dat in de praktijk moeten brengen. Het is zijn grote uitdaging om vaders te laten zien hoe ze wel de vader kunnen worden die ze graag willen zijn. En daar leert hijzelf ook iedere keer weer van.

Ook schrijft Jeroen regelmatig over vaderschap: op zijn eigen blog, social media en op andere sites. Ook geeft hij inspirerende presentaties en workshops over vaderschap voor (zorg)professionals. Meer informatie en data van de vaderontmoetingen vind je op www.praktijkvader.nl.

6 reacties

  • Beste Jeroen, je hebt nog een hele tijd te gaan waarschijnlijk hoor! Mijn Volvo 940 uit 1991 met ruim 4,4 ton op de teller rijdt ook nog steeds als een zonnetje. Die van jou is nog een jonkie qua zowel tellerstand als leeftijd! 🙂

    Deze is leuk maar zal vast ook kloppen, en dat is minder leuk voor de eigenaren ervan:
    “Er zijn gezinsauto’s waarin optie leeslampjes alleen al 800 euro kost!”

    Succes!

    • Hee Stefanie! Dat geeft mij weer alle vertrouwen dat we de goede keuze hebben gemaakt! Rij jij lekker door in je 940, als ik je zie zal ik naar je seinen 😉

  • En voor de ondernemende daddy’s onder ons: je kunt een auto van 15 jaar oud belastingtechnisch voordelig in je bedrijfsadministratie opvoeren. Je zet de auto dan op naam van je bedrijf. Voor prive-gebruik moet je natuurlijk wel bijtelling rekenen, maar dit is 35% van de dagwaarde ipv de nieuwwaarde. Tel uit je winst!

    Als je geen Volvo wilt rijden is een Mercedes E-klasse Combi ook een goed alternatief. Wat duurder dan de Volvo, maar ook een stuk luxer en ook heeeeeeeel erg ruim.

  • Hoi Jeroen, wat een mooi verhaal. Wat goed is hoeft helemaal niet duur te zijn! De meeste mensen laten zich door hun omgeving ‘opfokken’ om veel luxe te kopen. En dat hoeft natuurlijk helemaal niet, bewijst jouw blog maar weer eens. Is toch heerlijk man met die kids, hup alles erin. En nog een veilige bak ook. Lijkt me een hele goeie tip voor vaders met een beperkter budget en een avontuurlijke instelling!

  • Ook een goede tip voor vaders met een avontuurlijke instelling is een VW bus camper. Betaal je maar 25% van de wegenbelasting(=camper/kwarttarief). En de kinderen vinden elke rit fantastisch! Wij gebruiken hem als tweede auto en voor de weekeinden en vakanties natuurlijk.

    • Hee Rembert – die busjes vind ik inderdaad ook erg mooi en leuk. Kan dat ook met 3 kinderen? Heb je gordels of zitten ze los in de bus? En hoe doe je het onderhoud? Zelf of heb je ook een ‘mannetje’. Ben benieuwd!

Volg ons!

We vinden het geweldig als je onze social media bezoekt. Vergeet niet te liken!