VDRS
Schelden leer je van je vader

Schelden leer je van je vader

Hoeveel scheldwoorden kent jou zoon of dochter al? En hoe worden nieuwe binnenkomers in de lijst door jou ontvangen? Met een stip op 1? Of worden ze weggehoond? Afgelopen week hoorde ik Rosanne(8) een aantal keer aan tafel ‘wat de fak’ mompelen.  Met haar gedachten leek ze ergens anders te zijn. Toen ze mij opmerkte zei ze doodleuk dat ze ‘wat de fak’ van mij heeft geleerd.

“K.t!”

Zo lag na een periode scheldwoordstilte het onderwerp in één keer weer op tafel. Een paar dagen later op de terugweg van de kinderboerderij naar huis noemde ze het woord ‘k.t’. Ze herhaalde daarna haar opmerking van eerder deze week. Echter met één wezenlijk verschil. ‘Papa, k.t heb ik van mama’. Ik hoor graag terug van mijn kinderen welke scheldwoorden of krachttermen ze ondertussen kennen. Dit kan gebeuren op de manier zoals hierboven staat beschreven. Een andere manier die ik meemaak is via een vraag/gesprekje: ‘Papa, wat betekent sukkel?’. ‘Juf zegt dat sukkel een scheldwoord is’. enz. Bij zo’n gesprekje vraag ik vaak welke scheldwoorden ze allemaal kent. Ook op dat gebied word ik graag bijgepraat door mijn dochter.

Schelden in de praktijk

Waar op school niet gescholden mag worden, probeer ik in mijn opvoeding dichter bij de praktijk te blijven. ‘Schelden is niet leuk voor de ander; Je doet dat dus niet zomaar. Alleen als je heel erg boos bent op een ander kun je schelden of terug schelden’. Als het goed is komt dit overeen met hoe mijn vrouw en ik zich gedragen: In principe schelden wij niet, maar soms gebeurt het bij bepaalde omstandigheden.

Grenzen stellen

‘Sommige scheldwoorden mag je van mij echt niet gebruiken. Zoals het woord kanker of een vloek’. Voor iedere vader zal dit verschillend zijn, maar dat er grenzen zijn moeten kinderen uitgelegd krijgen. ‘Daarnaast hoeft er in bepaalde situaties niet gescholden te worden’. Zo schold de bestuurder bij ons in de auto regelmatig naar een andere automobilist wanneer die naar zijn of haar idee een prutser in het verkeer was. Onze dochter was natuurlijk bijdehand genoeg om ons daar op aan te spreken. Dit leidde er uiteindelijk toe dat we met ons allen vonden dat dit scheldgedrag niet echt nut had(de automobilist hoorde je toch niet) en sfeerbedervend was voor de anderen in de auto. De afspraak dat mijn dochter elke keer 50 cent kreeg als het toch weer gebeurde was snel gemaakt. Binnen 2 weken en anderhalve euro lichter was dit gedrag verleden tijd.

Schelden leren kinderen van hun vader!

Schelden moeten kinderen leren van hun vader. Of beter… het Nieuwe Schelden. En als ik er energie insteek, leren ze meer van mij dan van onbekenden op straat. Het blijft toch verrassend om te ontdekken dat ze op deze jonge leeftijd het woord ‘klootzak’ snel vergeten wanneer je hen het scheldwoord geprakte aardappel aanleert. Of paarsgeverfde kangoeroe, of tosti-ijzer zonder stekker of kaalgeschoren papegaai of……//www.hetnieuwevloeken.nl.

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen!

Veel scheldplezier! 🙂

3 reacties

  • Benieuwd wie ‘de bestuurder’ bij jullie in de auto was. Zo zie je maar weer. Tijdens het opvoeden voed je ook jezelf op. 🙂

    • Ik vond het niet zo passend om de naam van onze butler/chauffeur te noemen. 🙂 Heb het daarom maar even in het midden gelaten. 🙂

      • Nee dat begrijp ik, wel zo respectvol. En Pannenkoek? Zullen we die in onze definitie meenemen? Marco van Basten zal vinden van niet ;).

Volg ons!

We vinden het geweldig als je onze social media bezoekt. Vergeet niet te liken!