VDRS
Mannenweek! papa in charge!

Mannenweek! papa in charge!

Laatst heb ik een heuse mannenweek gehad thuis. Mijn partner is een weekje in Duitsland geweest met haar ouderlijk gezin tijdens een doodgewone week ergens in het jaar. Dat ene weekje zonder partner heeft nogal invloed op de gang van zaken thuis, en niet zo’n beetje ook!! Bedenk je alles dat je normaal gesproken met z’n tweeën doet, maar dan in ‘t kwadraat. In het kwadraat zeg je? Ja inderdaad. Deze week heb ik alles gedaan dat we normaal met zijn tweeën doen maar dan dubbel omdat je om de haverklap wordt afgeleid of dingen steeds een beetje doet omdat er van alles tussen komt.

Alleenstaande ouder

Wij van Vital Daddy vinden het ontzettend belangrijk dat vaders een actieve rol hebben in de opvoeding en een gelijkwaardige opvoeder zijn. Het is wel vaker op VitalDaddy.nl naar voren gekomen. In de blogs “vader in scheiding” is er regelmatig geschreven over de tijd die een alleenstaande vader doorbrengt met zijn kinderen, en alle op en aanmerkingen van de omgeving hierop.

Dit wordt niet zo’n blog… Ik ben ook geen alleenstaande ouder. Mijn partner was ‘slechts’ een weekje weg. Bij lange na niet te vergelijken met de situatie van een alleenstaande ouder. Ik heb mogen proeven aan het werk van een alleenstaande ouder. Nee, dat zelfs niet eens. Ik heb mogen snuffelen aan het werk…dat komt meer in de buurt.

Rennen, vliegen, duiken en opvangen

Voor ik iets ga vertellen over die week moet ik even opmerken dat ik meestal vroeger begin op mijn werk om Sean 3 van de 5 dagen op te kunnen halen van school. Mijn partner doet het ochtendritueel. Dit bracht wat extra uitdaging mee want direct de eerste dag al werd mij verteld: “Nee, dat moet niet zo. Mama doet dat anders…” en dat is natuurlijk ook zo. Maar ik kan je vertellen dat op maandagochtend dat niet het gesprek is dat je wil voeren met je ochtendhumeur.

De wekker gaat en vanaf dat moment is het een volle sprint tot na kinderbedtijd. Voor veel alleenstaande ouders vast herkenbaar. Mijn zoon is voor zijn 5 jaar enorm zelfstandig, maar hoeft natuurlijk niet alles zelf te doen. Afijn, de wekker gaat en we gaan van start! Kleding klaarleggen, broodjes smeren, onder de douche, afdrogen, aankleden, lunchpakketje maken, checken of je alles hebt en hoppa de auto in! De werkdag kan beginnen. Nee! Dit alles moet 2x want ook alle bovenstaande activiteiten moeten volledig en perfect in orde zijn voor de schooldag begint.

Na de eerste dag heb ik wel geleerd dat het toverwoord planning is. De lunch kan de avond ervoor al klaargemaakt worden. En de kleding kun je ook ‘s avonds al klaar leggen. Dat scheelt weer een kwartier. Precies die 15 minuten kan ik nu anders besteden. Ik heb deze tijd aangewend om samen te ontbijten. Iets dat ik alleen in het weekend doe. Meestal ben ik al onderweg naar mijn werk als Sean uit bed komt. Dit moment van samen ontbijten, die quality time om de dag vast door te nemen en de verwachtingen en planning te bespreken (jazeker: ook met een 5 jarige) is een heerlijk moment.

Een week alles zelfstandig met je kind moeten doen vraagt de nodige flexibiliteit en geduld van een vader (maar ook moeder natuurlijk). Vooral heel veel geduld. Je kan namelijk niet even zeggen tegen je partner “schat, wil jij even gaan” als  ie weer eens uit zijn bed komt of als ie voor de 15e keer weer aanbelt na (steeds maar 5 minuten) buiten spelen. Nee, je staat er alleen voor.

Mannenweek

Maar natuurlijk is een mannenweek geen mannenweek zonder er een ongelooflijke leuke week van te maken, waarin alles net even anders gaat dan anders. Regent ‘t? Yes! Naar buiten de modder in! Mooi weer? Yes! Naar buiten en de voetbal, basketbal, honkbal of een andere bal mee. Vieze kleren? Ach gewoon allemaal bij elkaar de wasmachine in, dat gaat prima. Dat laatste was misschien niet met alle kleding even handig, maar we hebben wel mooie nieuwe kleuren kleding gemaakt 😉 . En hoe is dat dan met eten gegaan? Nou dat ging super, want jazeker, deze papa kan koken. Met het avond eten hebben we niet al te gek gedaan, hoewel, samen pizza maken in de oven toch niet iets is dat je dagelijks doet.

Na een week van veel plezier en heel veel ren en vliegwerk hebben wij de mannenweek afgesloten met een etentje bij het pannenkoekenhuis. Een leuke week moet natuurlijk wel afgesloten worden met een leuke, gezellige maaltijd buiten de deur. Lekker met z’n tweeën en een restaurant vol kinderen met een speeltuin. En met het oog op de afwas die er nog stond, vond deze papa het een puik plan om de stapel niet nog hoger te laten worden. Er stond voor mij nog genoeg op het programma tot het mijn bedtijd was.

Respect!

Zoals ik in het begin al zei, ik mocht snuffelen aan het alleenstaande ouderschap. Wat ik hiervan heb geleerd is dat het keihard werken is! En dan heb ik nog het geluk dat ik zo af en toe thuis kan werken en één dag vrij heb kunnen nemen om het tot de week te maken dat het is geweest. Als je er echt alleen voor staat vraagt dit nog meer van de ouder. Ik kan hier alleen maar respect voor hebben. We kunnen met z’n allen altijd flink klagen over hoe druk we het hebben, en wat er allemaal gedaan moet worden in de korte tijd die we hebben. Dat het doen van leuke dingen doen thuis er wel eens bij inschiet vanwege alle verplichtingen. Bedenk dan dat je het allemaal alleen zou moeten doen. Na dit weekje kan ik je vertellen dat het altijd nog drukker kan dan het nu is: als je het allemaal alleen moet doen. Hoewel het een drukke week was waarin ik op momenten de neiging moest onderdrukken om niet gillend gek te worden, kijk ik terug op een echte topweek! Ik kan iedere vader (en moeder) aanraden om eens een week alleen te hebben voor jou en je kind(eren).

De volgende keer dat je een momentje nodig hebt, denk dan aan die oom, tante, zus, broer, neef, nicht, buurman/vrouw die dat ook nodig heeft, en misschien wel ietsje meer dan jij. Nu kan je denken: “Dat is allemaal leuk en aardig die mannenweek, maar wat vond je kind er eigenlijk van?”. Vorige week vertelde Sean mij dat ie graag weer een keer een mannenweek wil. Of een mamaweek, dat leek hem ook wel leuk….

Robin de Jong

Ik ben de enorm trotse vader van Sean (2010) en Rhys (2016). Sinds de geboorte van Sean is mijn leven op zijn kop gezet. Ik heb mijzelf op dat moment voorgenomen een goede balans te vinden tussen werk en privé. Ik denk dat ik de juiste balans heb gevonden!  Ik ben werkzaam bij een gemeente in deeltijd. Ja hoor.... ik ben ambtenaar ;) Maar dat is niet alles.

Bij het kinderdagverblijf en later ook op de basisschool heb ik gemerkt dat er op verschillende manieren over de rol van de ouder, met betrekking tot betrokkenheid op school, wordt gedacht. Dat heeft mij aan het denken gezet en ik ben een eigen bedrijf gestart. Ik werk momenteel voor Actief ouderschap en ben betrokken geweest bij Baby Sensory Almere. Twee ondernemingen die ouderbetrokkenheid hoog in het vaandel hebben staan. Sinds vorig jaar ben ik toegetreden tot het bestuur van VDRS en zijn wij heel hard bezig om van Nederland een VDRland te maken. Ik geef o.a. vanuit de stichting trainingen op het gebied van vaderschap, opvoeding en persoonlijke effectiviteit.

Drie middagen in de week ben ik er om Sean op te halen van school. We doen dan altijd iets leuks. Op de warmere dagen gaan we lekker wandelen in het park of spelen we in de speeltuin. Lekker samen apenkooien! Op de koudere dagen verbouwen we het hele huis tot klimklauterparcours of doen we bordspelletjes... kortom 3 echte 'mannendagen'. Het weekend is voor het gezin en de familie. Verjaardagen, gezinsuitjes, maar ook weer die befaamde speeltuin....

Mijn dagen zijn snel gevuld maar toch probeer ik ook wat tijd voor mezelf in te plannen. Dan ga ik hardlopen of st ik in de Dojo op de mat. Als ik 's avonds nog tijd over heb, lees ik graag de blogs van de VDRS bloggers of duik in de boeken in. Tussendoor volg ik zo af en toe nog wat Netflixseries en kijk in sport op tv.

In de warmere maanden probeer ik altijd een aantal duiken te doen in binnen en buitenland. Niets brengt mij meer tot rust dan lekker tussen de vissen hangen met niets anders dan je eigen gedachten en je buddy.

6 reacties

  • Toffe blog, het laat zo enorm zien dat als je samen bent met een partner je sommige dingen zo als vanzelfsprekend aanneemt. Je inspireert mij voor een nieuwe blog 😉

  • Mooi verhaal Robin! herkenbaar ook. Voor een vader met twee meiden verloopt zo’n week overigens ongeveer hetzelfde. Zo af en toe een week alleen met mijn kinderen doet me beseffen hoe hard het werken is voor echte één oudergezinnen. Respect voor de mensen die dit dag in dag uit doen!

    • Los van het harde werk geeft het ook wel iets extra’s aan de week. Ik heb er ook wel van genoten. Zo een week van onverdeelde aandacht.

  • Je zou het eigenlijk niet als hard werken mogen ervaren maar als een gunst. Een gunst als resultaat van een eigen en bewuste keuze. Een keuze die ik van harte kan aanraden. Maar eens als je meerdere kids in je eentje mag doen, dan is het best pittig :-).

Volg ons!

We vinden het geweldig als je onze social media bezoekt. Vergeet niet te liken!